dr. Kay Toomey uit Denver (VS) is kinderpsycholoog en werkt al meer dan 35 jaar met kinderen die niet goed eten. Zij ontwikkelde de SOS Approach to Feeding, een gezinsgericht programma voor de beoordeling en behandeling van kinderen met eetproblemen. Dr. Toomey geeft nationale en internationale presentaties over haar methode en is president van Toomey & Associates, Inc.
In dit interview vertelt Kay over de SOS Approach to Feeding en waarom zij het zo interessant vindt om de training ook buiten de Verenigde Staten te geven.
Van schuld naar inzicht: een nieuwe blik op eetproblemen bij kinderen
Interview met Kay Toomey
29 juni 2026
Een vernieuwende kijk op eetproblemen bij kinderen: zonder schuld, mét aandacht voor wat een kind écht nodig heeft.
Wat inspireerde je om de SOS Approach to Feeding te ontwikkelen?
Mijn interesse in voedingsproblemen ontstond al in 1985, toen ik als psychologie-intern in een ziekenhuis werkte en meedraaide met de rondes met geneeskundestudenten. Ik raakte betrokken bij een casus van een kind van 2,5 jaar dat een sonde (G-tube) moest krijgen, omdat destijds de heersende opvatting was dat als kinderen niet aten, dit de schuld van de ouders was. Daarom kreeg ik als psycholoog de taak om uit te zoeken wat er mis was met dit gezin en hen te “repareren”.
Toen ik de ouders en het kind evalueerde, ontdekte ik dat ik te maken had met twee zeer warme, zorgzame en intelligente ouders die er alles aan deden wat van hen gevraagd werd en een kind dat fysiek niet in staat was om het voedsel te eten waarvan iedereen dacht dat ze het zou moeten eten. Het kind had een onderliggende ontwikkelingsstoornis die haar motorische vaardigheden voor eten aanzienlijk en negatief beïnvloedde, terwijl niemand leek te overwegen dat het probleem bij het kind kon liggen in plaats van bij de ouders.
Door deze casus raakte ik geïnteresseerd in de vraag waarom wij als professionals de ouders de schuld geven als kinderen niet eten. (Wat ik ontdekte, en wat later onderzoek heeft bevestigd, is dat ouders slechts in 3–7% van de gevallen de oorzaak zijn van eetproblemen bij kinderen). Door deze schuldgerichte benadering waren de behandelingen destijds vooral gericht op het dwingen van kinderen om te eten. Als psycholoog weet ik dat kinderen het beste leren door spel, en dat dwangvoeding niet de meest effectieve manier is om een gezonde, levenslange relatie met voeding op te bouwen.
“Een gezonde relatie met eten ontstaat niet door te forceren, maar door te begrijpen en te begeleiden.”
Kay Toomey
Daarom ben ik begonnen met het ontwikkelen van een spelgebaseerde en gezinsgerichte aanpak voor voeding, die ouders niet de schuld geeft, maar juist rekening houdt met de neurodiversiteit en vaardigheden van elk kind, zodat zij kunnen leren eten en goed kunnen groeien.
Wat maakt de SOS Approach uniek ten opzichte van andere interventies?
De SOS Approach to Feeding is een kindgerichte en gezinsgerichte methode die de unieke verschillen en het traject van elk kind en gezin erkent en respecteert. Je werkt met door het kind geleide spelactiviteiten, met als doel leren eten op een manier die zowel plezierig als duurzaam is voor het hele gezin.
We gebruiken echte voeding om kinderen de vaardigheden te laten ontwikkelen die nodig zijn om een voedzaam en gevarieerd eetpatroon te leren. De SOS Approach is zowel evidence-informed als evidence-based en heeft de grootste onderzoeksbasis van alle beschikbare voedingsprogramma’s.
- Er zijn 267 onderzoeken en wetenschappelijke publicaties die de basis vormen voor kennis over eetontwikkeling en de uitdagingen bij kinderen met eetproblemen.
- Daarnaast zijn er 130 onderzoeken/publicaties die de technieken en strategieën binnen de SOS-therapie ondersteunen.
- Er zijn 15 studies die direct betrekking hebben op het SOS-programma en de effectiviteit ervan aantonen.
- In totaal zijn er meer dan 820 studies en publicaties verwerkt in de ontwikkeling en doorontwikkeling van het programma.
Tijdens de SOS Training leer je hoe je een uitgebreide voedingsanalyse uitvoert, waarbij je 7 essentiële gebieden beoordeelt bij kinderen met eetproblemen. Je leert ook werken met een beslisboom voor differentiaaldiagnose, waarmee je onderscheid maakt tussen een kieskeurige eter, PFD en ARFID. Je oefent je beoordelingsvaardigheden aan de hand van casussen en videomateriaal.
Op basis van de SOS-evaluatie leer je passende behandelstrategieën toepassen voor verschillende voedingsproblemen. Je ontdekt hoe je gezinnen kunt helpen om het eetgedrag van hun kind thuis te verbeteren en hoe je kinderen ondersteunt bij het ontwikkelen van essentiële vaardigheden, zowel in individuele als groepsbehandeling.
Tijdens de training oefen je de SOS-technieken met collega’s, leer je geschikte voeding kiezen voor therapiesessies en werk je met spelactiviteiten om kinderen stap voor stap vooruit te helpen richting eten.
Na afloop kun je kinderen met uiteenlopende eetproblemen goed evalueren en behandelen.
Wat vind je het leukst aan het internationaal geven van deze cursus?
Onze internationale collega’s brengen een enorme rijkdom aan ervaringen en perspectieven mee die inspirerend en verrijkend zijn. Door te ontdekken hoe mensen uit verschillende landen en culturen naar voeding kijken, hoe ouders hun kinderen leren eten en welke rol voeding speelt in sociale contexten, wordt ons onderwijs steeds sterker.
Daarnaast is het mooi om de overeenkomsten te zien tussen culturen, vooral als het gaat om het respecteren van de ontwikkeling en sterke kanten van ieder kind.
Het meest waardevolle vinden we de ontmoeting met professionals: het uitwisselen van kennis en het samen leren.
Zie je veel culturele verschillen en hoe ga je daar tijdens de cursus mee om?
Hoewel ieder land een eigen cultuur heeft, zijn er binnen landen ook veel variaties. Daarom beginnen we altijd met gesprekken met de organisator en lokale professionals om inzicht te krijgen in culturele waarden rondom voeding en opvoeding.
Tijdens de voorbereiding bezoeken we lokale (super)markten om te zien welke voedingsmiddelen gezinnen gebruiken. We kopen ook producten die geschikt zijn als ‘therapievoeding’ en gebruiken deze tijdens de cursus. Je wordt als deelnemer aangemoedigd om voedselhiërarchieën op te stellen op basis van wat jouw cliënten eten en wat binnen jouw cultuur belangrijk is. Ook werk je met spelactiviteiten die aansluiten bij wat kinderen in jouw land leuk en herkenbaar vinden.
Belangrijk om te benadrukken is dat voedingsproblemen wereldwijd sterk op elkaar lijken. De oorzaak ligt meestal in fysieke of ontwikkelingsfactoren bij het kind zelf.
Daarom zijn de overeenkomsten in problematiek en aanpak vaak groter dan de verschillen tussen landen.
Als je Nederland bezoekt en wat vrije tijd hebt, wat zou je dan graag willen zien?
We zijn nog niet eerder in Nederland geweest en hebben een lange lijst met plekken die we graag willen bezoeken. Natuurlijk staan de tulpenvelden van de Keukenhof en de molens van Kinderdijk bovenaan.
Daarnaast wil ik ook graag andere natuurgebieden ontdekken, zoals Nationaal Park De Hoge Veluwe, de Nederlandse heidegebieden of Safaripark Beekse Bergen. Ik houd van oude architectuur en heb een zwak voor kastelen, dus rondwandelen in een Europese stad is altijd een plezier.