Hartritmevariabiliteit en hartcoherentie (B1282)

Het begrip hartcoherentie is vooral bekend geworden door het boek 'Uw Brein als Medicijn' van Dr. David Servan Schreiber. Hartcoherentie is de aanduiding voor de mate waarin er sprake is van een regelmatige afwisseling van versnelling en vertraging van de hartslag. Bij een goede hartcoherentie is er sprake van een gelijkmatig, ‘sinus’-golfachtig patroon in de hartritmevariabiliteit (HRV). Biofeedback met behulp van HRV bestaat al meer dan 20 jaar. Het kwam oorspronkelijk uit de Russische ruimtevaart en speelt een belangrijke rol in zelfregulatie van emoties. Uit onderzoek naar effect van HRV-trainingen zijn positieve effecten gemeten op behandeling van depressie, aandachtverbetering en prestatieverbetering bij ADHD-patienten, verlaging van de bloeddruk en stressreductie. Stress is van invloed op het ontstaan en voortduren van psychotische stoornissen. Een hartcoherentietraining vergroot de zelfcontrole van deze patiënten. Zij krijgen op deze manier een effectieve copingstrategie ter beschikking om stress te reguleren.